• Home
• Vorige pagina

De storm van donderdag 18 januari 2007

Vrienden,

Even een kort verslag van mijn reis van en naar Den Helder, donderdag 18 januari 2007.
Tja, een afspraak bij Advisafe ; “Ach, laat mij voor de afwisseling maar 's naar Den Helder komen”.
Advisafe doet voor NedTrain diverse onderzoeken, en die zouden donderdag worden uitgewerkt.
Nou, om die dag naar Den Helder te gaan is geen slimme beslissing geweest, achteraf gezien. Heen ging wel. Vanaf Alkmaar 80 ipv 140 km/h vanwege de storm. In Den Helder zit Advisafe in een fraai pand AAN de haven. Tekenend, toen al, was dat alle off-shore boten al binnen lagen vanwege de storm.

Tussen de middag gegeten in t Veerhuis Lands End, een restaurant dat uitkijkt op de boot naar Texel en op Texel zelf. Het woei inderdaad behoorlijk maar zelfs de boot voer nog uit. Teruglopend vanaf het restaurant naar het kantoor van Advisafe letterlijk tot op het bot natgeregend. Daarna ging ’t gigantisch onweren. Maar goed; je zit lekker binnen en dan is ’t allemaal best wel prachtig om te zien.
Heerlijk gewerkt. Prima ruimte met laptop en beamer, dus de werkzaamheden verliepen voorspoedig.

Om 14.45 met de auto richting station Den Helder gebracht (bedankt Edwin, voor het halen en brengen). Daar werd al tegen me gezegd dat het niet slim was om de auto weg te laten gaan want er reden op dat moment al geen treinen meer.

Bijna 2 uur staan wachten. Toen ging er om 16.45 nog een stoptrein naar Amsterdam Sloterdijk. Ook met 80. Onderweg ging er nog iets mis met de stroomafnemer. Ontzettend veel vonken, snelschakelaar uit, maar de trein bleef rijden en even later kwam alles weer in en sukkelden we door, richting het zuiden.

In Sloterdijk; chaos. De trein uit Den Helder was echt de laatste trein geweest. Voor diegenen die Sloterdijk kennen; daar moet je niet te lang blijven. Het tocht er gigantisch, er is weinig te beleven, bijna niets te eten en ook zijn er geen wc’s.

Na een uurtje het idee gekregen om te proberen naar Schiphol te gaan; er is bijna geen betere plaats om de nacht door te brengen als op Schiphol. Er werd op Sloterdijk al driftig omgeroepen dat al het treinverkeer in Nederland was gestaakt. Een rode Tangent-bus, helemaal binnendoor, via wijken van Amsterdam, waar ik nog nooit was geweest. Kaartje kopen hoefde niet; bij aankomst op Sloterdijk gingen alle deuren open en stormde iedereen naar binnen. Duurde wel lang maar hangend achterin, met nog meer onfortuinlijken, waarvan een aantal ook naar Leiden wilden, kwam ik er toch.

Ook op Schiphol; chaos. Meteen gekeken of er niet ergens een bus richting het zuiden ging. Alleen maar een Interliner naar Alphen a d Rijn. Die in eerste instantie maar laten gaan. Bij de supermarkt sandwiches en melk gehaald; en even een prachtige wc op Schiphol bekeken. Maar goed; hangend op een afgesloten trap is ook niet ideaal. Maar weer naar buiten, terug naar de bus naar Alphen. Gevraagd of ‘ie via Leiden reed. Nee, dat niet. Van Alphen naar Leiden, dacht ik, zal ook wel een bus rijden. Dus toch maar een kaartje gekocht.

In Leimuiden echter, bleek aan de overkant een Connexxion-bus (lijn 56) naar Leiden te staan. Iedereen sprinten naar de bus. De chauffeur was blijkbaar niet gewend ’s avonds zoveel volk in z’n bus te krijgen. “Ach, ga maar zitten; jullie zullen al effe onderweg zijn”. Dus in opperste stemming op naar Leiden (blijkbaar waren de meesten onderweg naar Den Haag of omgeving). Tijdens die rit zat ik voorin; en toen bleek dat het toch wel erg hard waaide. De deur woei regelmatig een stuk open, door de harde wind. De snelheid kwam niet boven de 60 km/h terwijl je daar 80 mag. Maar goed; zonder brokken kwamen we in Leiden aan. Uitstekende buschauffeur; liet zich niet afleiden en was volledig geconcentreerd bezig met z'n werk (hulde!). Wel jammer dat het toen donker was; ik was nog nooit in de binnenlanden tussen Schiphol en Leiden geweest. Oude Ade; wel van gehoord maar nog nooit geweest. Er staan daar trouwens prachtige huizen, hoor.

In Leiden werd om 21.40 uur bus 45, die hier in Leidschendam langs het huis rijdt, zo’n beetje bestormd. De simpele geest die achter het stuur van de bus zat, wilde persé iedereen voorzien van een kaartje (takkewijf!! Sorry, Connexxion, maar het is gemeend. Snap je nou echt niet, dat als (een aantal) mensen al 10 uur onderweg zijn, zij gewoon lekker in willen stappen en niet moeilijk willen doen met kaartjes? ). Daarom duurde het bijna 20 minuten voordat iedereen in de bus “hing” en de reis naar Leidschendam werd aangevangen. De bus was zo vol dat onderweg, in Leiden, andere reizigers die nog mee wilden, moesten wachten op de volgende bus.

Even na 22.20 uur passeerde ik het huisadres, om daarna om de hoek uit te stappen.
M'n echtgenote blij, ik helemaal gaar, maar, in tegenstelling tot 1990, wel thuis (toen strandde ik in Utrecht). Dan kijk je om 22.30 uur naar het nieuws en dan blijkt dat ’t allemaal toch wel erger heeft gestormd als dat je tijdens de reis hebt ondervonden.

Met dank aan Edwin Scholten van Advisafe voor het aanbod om daar blijven overnachten, en aan Huub Schous (HTM), waar ik ook op de bank mocht blijven slapen, inclusief een ontbijt, bestaand uit een bruine boterham met pindakaas!

Wel hoogtij-dagen voor de telecom-aanbieders; er werd gigantisch veel gebeld.
En voor diegene die ik gisteren wat kort heb gehouden met telefoneren en sms-en; m'n telefoon ging gisteravond, toen ik thuis was, spontaan uit omdat de batterij toen echt helemaal leeg was. En geen telefoon hebben op een dag als gisteren; da's niet prettig, hoor.

Groeten,
Arie